LES VÅRT LAND FOR ÉN KRONE UT JUNI

Eit anna menneske

I ein månad drøymde Preben Hodneland at han vart drepen kvar einaste natt. Det har sett seg som eit traume i kroppen.

Publisert 19. januar 2019

– Eg hugsar frå eg var ganske liten at eg kunne be til Gud. At eg følte det kunne hjelpe.

Vi møter han «heime» – altså på teateret. Preben Hodneland søv i leilegheita på Grünerløkka, men et som oftast frukost, middag og kveldsmat på Det norske teatret. Skodespelaren skulle eigentleg hatt to fridagar no, innimellom førestellingar, men her er han likevel. Heime, på jobb.

Han har nettopp fortalt om mormor og morfar, som kunne ta med han og tvillingsystera i kyrkja på søndagar og som lærte dei å synge for maten.
– Det gjorde vi veldig ofte. Vi hadde nokre etiske reglar heime. Ikkje banne, ikkje misbruke Guds namn. Særleg saman med mormor, seier han og smiler svakt.

Av og til ba han til Gud om å få ei ny leike. Andre gongar ba han Gud passe ekstra på nokon som trengde det.
– Eg forsto plutseleg, som ganske liten, at det kanskje var nokon der ute som lytta og som kunne hjelpe.

ANNONSE

Logg inn for å lese videre

eller

Ikke abonnent?

Les Vårt Land digitalt frem til 30. juni for kun én krone*.

Én krone ut juni

*Abonnementet er løpende og kan sies opp når som helst. Etter prøveperioden fornyes det automatisk, til rabattert pris kr 199 per måned.

Les også