Les alt for bare 10 kr!

Preses byrja å stille spørsmål ved om kristendommen var sann

Som tenåring var det vanskeleg for Olav Fykse Tveit å ha kristendommen tett på. På veg inn i Nidarosdomen under vigslinga si fekk han ein visjon.

Publisert 22. august 2020

Den svenske folkekyrkja held seg med ein erkebiskop. Den tittelen er ikkje i bruk i Den norske kyrkja. Når Olav Fykse Tveit skal presentere seg, må han dermed seie «preses» («fremst blant likestilte») eller «leiande biskop». Begge deler lever han godt med. Men korleis kom han hit, til denne posisjonen? Han som sa til mor si og far sin at når han blei vaksen, skulle han iallfall ikkje gå meir i kyrkja, for då kunne han bestemme sjølv?

Faren var prest. Sonen lurte ei stund på om tru først og fremst var ein jobb. Og spenninga låg i han i oppveksten. Han blei ofte tatt med i kyrkja og på kristelege aktivitetar. Samtidig kunne det kjennast litt flautt å vere den einaste i gutegjengen som heldt på med slikt. Han ville ikkje skilje seg ut. Olav ville vere ein av gutta og sparka fotball saman med dei. Eit idrettstalent må han ha vore, for han har ei bestenotering på 60-meteren på 7,1. For den som måtte vere i tvil: Det er raskt. Og han var krinsmeister i høgde to gonger.

– De flytta fleire gonger i oppveksten, slik det ofte kan vere med prestefamiliar. Var dette utfordrande for deg? Blei du rotlaus på noko vis?

– Då vi flytta og eg var sju og eit halvt år gammal, då græt eg. Eg ville ikkje reise ifrå kameratane mine. Men etter to veker hadde eg like mange kameratar på den nye staden. Eg lærte at livet ikkje tek slutt av å vere i forandring, seier Fykse Tveit.

Trua tek form

Oppveksten var også ei tid der han måtte finne ut av om tru var noko meir enn ein prestejobb. Var det noko i trua som også var for han? For Olav? Som bygde vidare på dei trygge rituala i familien, på morgonandakten og salmesongen ved frukostbordet. Bønestunda om kvelden.

– Då eg blei 12-13-14 år og begynte å stille spørsmål ved om kristendommen var sann, var det litt vanskeleg at han var så tett på meg. Eg hadde ikkje høve til å fjerne meg heilt, fortel biskopen.

– Samtidig kjente eg på at det låg noko godt i det eg hadde fått med meg.

LES OGSÅ: Min tro-intervjuet med Solfrid Molland

ANNONSE

Logg inn for å lese videre

eller

Ikke abonnent?

Nå kan du lese Vårt Land digitalt i 10 uker for 10 kr*

10 uker - 10 kr

*Abonnementet er løpende og kan sies opp når som helst. Etter prøveperioden fornyes det automatisk til rabattert pris kr 199 per måned.

Les også